فصل دوم [ فضايل اميرالمؤمنين عليه السلام از زبان سليمان اعمش ] شيخ عمادالدين طبرى در بشارة المصطفى از شريك قاضى روايت كرده كه : من در هنگام مرض موت سليمان اعمش حاضر بودم كه ناگاه ابن ابى ليلى ، و ابن شبرمه ، و ابوحنيفه « 1 » ، به عيادت او آمدند . ابوحنيفه رو كرد به جانب اعمش و گفت : اى سليمان از خدا بپرهيز ، و بدان كه تو در اول روز از ايام آخرت و آخر روز از ايام دنيا مىباشى ، و تو احاديثى در فضايل على عليه السلام روايت كرده‌اى كه اگر نقل نمىكردى بهتر بود ! گفت : مثل چه ، يا نعمان . « 2 » گفت : مثل حديث « انا قسيم الجنة و النار » « 3 » سليمان گفت : از براى من مثل اين حرف را مىزنى ، اقْعِدُوني سَنِّدوني گفت مرا بنشانيد و بر جايى تكيه دهيد ؛ پس از آن رو كرد به ابوحنيفه و گفت : اى ابوحنيفه حديث كرد از براى من ابوالمتوكّل ناجى از ابو سعيد خدرى ، كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : چون روز قيامت شود خداوند عزّوجل فرمايد به من و على بن ابى طالب : داخل كنيد

--> ( 1 ) ( . اين سه نفر از علماى بزرگ اهل تسنن هستند . ) ( 2 ) ( . نعمان اسم كوچك ابوحنيفه است . ) ( 3 ) ( . ترجمه : من تقسيم كننده بهشت و دوزخ هستم . )